http://www.ashoora.ir/images/phocagallery/tarhhaye-mazhabi/mahdi/thumbs/phoca_thumb_l_emam-zaman%20(21).jpgحضرت مهدی (ع) دوازدهمین و آخرین امام از سلسله پاك امامت و ولایت الهی است. ولادت با سعادت آن حضرت، مقارن با طلوع فجر جمعه نیمه شعبان از سال 255 هجری در شهر سامرا به وقوع پیوست. پدر گرامیش، امام حسن عسگری (ع) است، و مادر عزیزش "نرجس" كه از طرف پدر نواده قیصر روم و از جانب مادر سلاله شمعون وصی حضرت عیسی (ع) می باشد.

 نام و کنیه ایشان همانند رسول خدا (ص) است و دارای 6 لقب مشهور است

 

36.jpg 

 

در غیبت نخستین، فقط شیعیان خاص از مكان حضرتش آگاهند. و در دیگری تنها خدمتگزاران ویژه حضرتش از مكان او با خبر می باشند. غیبت صغری بنا به قول مشهور از سال 260 هجری، ابتدای امامت حضرت مهدی (عج) ابتدای امامت حضرت مهدی (ع)، آغاز شد و حدود 69 سال به طول انجامید. برخی عالمان چون شیح مفید و سید محسن امین عاملی، آغاز غیبت صغری را از هنگام ولادت آن حضرت به شمار آورده اند. زیرا در آن سالها نیز ، حضرتش به دور از نظرها می زیسته است. با این حساب، دوره غیبت صغری 74 سال می شود. حضرت مهدی (ع) در دوره غیبت صغری چهار تن از شیعیان صالح خود را به عنوان سفیر معرفی نمودند كه هر یك از پس وفات دیگری ، به انجام این وظیفه بزرگ می پرداختند. این چهار تن سوالات و مشكلات مردم را به آن حضرت عرضه می كردند و پاسخهای ایشان را به مردم می رساندند. حساسترین فراز دوران غیبت صغری، مرگ علی بن محمد سمری بود. زیرا همزمان با مرگ او، دوران ارتباط مستقیم با امام زمان (عج) به انجام رسید و عصر غیبت کبری آغاز گردید.

 

http://www.ashoora.ir/images/phocagallery/tarhhaye-mazhabi/mahdi/thumbs/phoca_thumb_l_emam-zaman%20(10).jpg در دوران غیبت كبری به حكم اینكه ارتباط مستقیم با امام زمان علیه السلام مقدور نیست، وظیفه مردمان آن است كه برای آشنایی با دستورات قرآن و اهل بیت علیهم السلام به عالمان ربانی و فقیهان وارسته و عادل مراجعه كنند و با راهنمایی آنان تكالیف دینی خود را به كار بندند.

 

اعتقاد به مهدویت در بسیاری از ادیان گذشته نیز وجود دارد و در دین مبین اسلام در آیات قرآن ، کلام معصومین و احادیث قدسی از آن سخن به میان آمده است ،حتی می توان سیمای حکومت مهدی (عج) را در قرآن جست . به زودی آن اسطوره صفات عالی انسانی و آن دلیل مردشمشیر به دست مجاهد در راه خدا خواهد آمد .قابل ذکر است که در روایات از علائم ظهور حضرت سخنهایی به میان آمده است.

 

http://www.ashoora.ir/images/phocagallery/tarhhaye-mazhabi/mahdi/thumbs/phoca_thumb_l_emam-zaman%20(13).jpgیکی از سوالات مهم در زندگی حضرت مهدی (عج) طول عمر ایشان می باشد که با تکیه بر اصول علم پزشکی و با نگاه به تاریخ موثق در وجود انسانهایی با عمرهای طولانی میتوان این قضیه را پاسخ گفت . طبق نص شریف روایات، بزرگترین عبادت، دعا برای فرج حضرت ولی عصر (عج) است، یا به معنای صریح تر دعا كردن و آماده كردن خود و اطراف خود برای ظهور آخرین ذخیره الهی بر روی زمین، حجت خداو مصلح جهان است. بیاییم فرج را از خود آغاز كنیم تا به فرج سرورمان و مولایمان مهدی ( عج) رهنمون شویم.

 

 

+ نوشته شده در  جمعه 23 خرداد1393ساعت 11:47  توسط حمیدرضا  | 
حضرت  آیت الله صادق شیرازی   چرا؟؟؟؟؟؟؟؟

http://www.mobarezclip.com/Mobarez/Ax/Post/Shirazi-ghame.jpg

چرا در مورد شاهین نجفی (آن ملعون که به امام هادی(ع) اهانت کرده بود) حکمی ندادید؟؟؟

باتوجه به اینکه شما 14 شبکه تلویزیونی مستقل دارید چرا برای دفاع از حرم حضرت

زینب و امامان عسگرین سکوت کرده اید؟؟

شما تنها کسی هستید که در انگلستان 3 دفتر دارید

مگر شما بی خبرید یا در این موارد خود را به بی خبری میزنید؟؟

می دانم برای ما  پاسخی ندارید لااقل جوابی برای حضرات معصومین(ع)داشته

باشید


برچسب‌ها: عمامه انگلیسی, صادق شیرازی, شیعه, شاهین نجفی
+ نوشته شده در  جمعه 16 خرداد1393ساعت 20:17  توسط حمیدرضا  | 

من كنت مولا

 

غدير خم

 

ایمان  : ولایت امیرالمومنین علی(ع) است

+ نوشته شده در  سه شنبه 6 خرداد1393ساعت 15:19  توسط حمیدرضا  | 
و گواهى می دهم که معبودى جز خداوند نیست و شریکى ندارد، که این امر بزرگى است که اخلاص را تأویل آن و قلوب را متضمّن وصل آن ساخت، و در پیشگاه تفکر و اندیشه شناخت آن را آسان نمود، خداوندى که چشم‏ها از دیدنش بازمانده، و زبانها از وصفش ناتوان، و اوهام و خیالات از درک او عاجز می باشند.

 در روایات آمده است هنگامى که خبر غصب فدک به حضرت صدیقه کبری رسید، لباس به تن کرده و چادر بر سر نهاد، و با گروهى از زنان فامیل و خدمتکاران خود بسوى مسجد روانه شد، در حالیکه راه رفتن او همانند راه رفتن پیامبر خدا بود، به مسجد پیامبر (ص) در آمد.

سپس لحظه‏ اى سکوت کرد تا همهمه مردم خاموش و گریه آنان ساکت شد و جوش و خروش ایشان آرام یافت، آن گاه کلامش را با حمد و ثناى الهى آغاز فرمود و درود بر رسول خدا فرستاد، در اینجا دوباره صداى گریه مردم برخاست، وقتى سکوت برقرار شد، کلام خویش را دنبال کرد و فرمود:

حمد و سپاس خداى را برآنچه ارزانى داشت، و شکر او را در آنچه الهام فرمود، و ثنا و شکر بر او بر آنچه پیش فرستاد، از نعمتهاى فراوانى که خلق فرمود و عطایاى گسترده‏اى که اعطا کرد، و منّتهاى بى‏شمارى که ارزانى داشت، که شمارش از شمردن آنها عاجز، و نهایت آن از پاداش فراتر، و دامنه آن تا ابد از ادراک دورتر است، و مردمان را فراخواند، تا با شکرگذارى آنها نعمتها را زیاده گرداند، و با گستردگى آنها مردم را به سپاسگزارى خود متوجّه ساخت، و با دعوت نمودن به این نعمتها آنها را دو چندان کرد.

وَ اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ، کَلِمَةٌ جَعَلَ الْاِخْلاصَ تَأْویلَها، وَ ضَمَّنَ الْقُلُوبَ مَوْصُولَها، وَ اَنارَ فِی التَّفَکُّرِ مَعْقُولَها، الْمُمْتَنِعُ عَنِ الْاَبْصارِ رُؤْیَتُهُ، وَ مِنَ الْاَلْسُنِ صِفَتُهُ، وَ مِنَ الْاَوْهامِ کَیْفِیَّتُهُ.
اِبْتَدَعَ الْاَشْیاءَ لا مِنْ شَىْ‏ءٍ کانَ قَبْلَها، وَ اَنْشَاَها بِلاَاحْتِذاءِ اَمْثِلَةٍ اِمْتَثَلَها، کَوَّنَها بِقُدْرَتِهِ وَ ذَرَأَها بِمَشِیَّتِهِ، مِنْ غَیْرِ حاجَةٍ مِنْهُ اِلى تَکْوینِها، وَ لا فائِدَةٍ لَهُ فی تَصْویرِها، اِلاَّ تَثْبیتاً لِحِکْمَتِهِ وَ تَنْبیهاً عَلی طاعَتِهِ، وَ اِظْهاراً لِقُدْرَتِهِ وَ تَعَبُّداً لِبَرِیَّتِهِ، وَ اِعْزازاً لِدَعْوَتِهِ، ثُمَّ جَعَلَ الثَّوابَ عَلی طاعَتِهِ، وَ وَضَعَ الْعِقابَ عَلی مَعْصِیَتِهِ، ذِیادَةً لِعِبادِهِ مِنْ نِقْمَتِهِ وَ حِیاشَةً لَهُمْ اِلى جَنَّتِهِ.

وَ اَشْهَدُ اَنَّ اَبی‏مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ، اِخْتارَهُ قَبْلَ اَنْ اَرْسَلَهُ، وَ سَمَّاهُ قَبْلَ اَنْ اِجْتَباهُ، وَ اصْطَفاهُ قَبْلَ اَنْ اِبْتَعَثَهُ، اِذ الْخَلائِقُ بِالْغَیْبِ مَکْنُونَةٌ، وَ بِسَتْرِ الْاَهاویلِ مَصُونَةٌ، وَ بِنِهایَةِ الْعَدَمِ مَقْرُونَةٌ، عِلْماً مِنَ اللَّهِ تَعالی بِمائِلِ الْاُمُورِ، وَ اِحاطَةً بِحَوادِثِ الدُّهُورِ، وَ مَعْرِفَةً بِمَواقِعِ الْاُمُورِ.

و گواهى می دهم که معبودى جز خداوند نیست و شریکى ندارد، که این امر بزرگى است که اخلاص را تأویل آن و قلوب را متضمّن وصل آن ساخت، و در پیشگاه تفکر و اندیشه شناخت آن را آسان نمود، خداوندى که چشم‏ها از دیدنش بازمانده، و زبانها از وصفش ناتوان، و اوهام و خیالات از درک او عاجز می باشند.

موجودات را خلق فرمود بدون آنکه از ماده‌اى موجود شوند، و آنها را پدید آورد بدون آنکه از قالبى تبعیّت کنند، آنها را به قدرت خویش ایجاد و به مشیّتش پدید آورد، بی‌‏آنکه در ساختن آنها نیازى داشته و در تصویرگرى آنها فائده‌‏اى برایش وجود داشته باشد، جز تثبیت حکمتش و آگاهى بر طاعتش، و اظهار قدرت خود، و شناسائى راه عبودیت و گرامى داشت دعوتش، آنگاه بر طاعتش پاداش و بر معصیتش عقاب مقرر داشت، تا بندگانش را از نقمتش بازدارد و آنان را بسوى بهشتش رهنمون گردد.

و گواهى می دهم که پدرم محمّد بنده و فرستاده اوست، که قبل از فرستاده شدن او را انتخاب، و قبل از برگزیدن نام پیامبرى بر او نهاد، و قبل از مبعوث شدن او را برانگیخت، آن هنگام که مخلوقات در حجاب غیبت بوده، و در نهایت تاریکی‌ها به سر برده، و در سر حد عدم و نیستى قرار داشتند، او را برانگیخت بخاطر علمش به عواقب کارها، و احاطه‏‌اش به حوادث زمان، و شناسائى کاملش به وقوع مقدّرات.


برچسب‌ها: فدک, احتجاج, امیرالمومنین, ع, عمربن خطاب لعنت الله علیه
ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه 14 فروردین1393ساعت 10:35  توسط حمیدرضا  | 
یکی از ویژگی های مهم اعتقادات شیعه به حضرت مهدی عجل الله فرجه الشریف, باور داشت ایشان به پنهان زیستی آن حضرت است. که از این باور با عنوان «غیبت» یاد شده است. مسأله غیبت از مسائل روشن و یقینی معارف اسلامی است که رسول گرامی اسلام صلّی الله علیه وآله از آن خبر داده است. اگر چه علم به چگونگی غیبت حضرت, فقط نزد پروردگار متعال است, اما از جمع بین روایات می توان استفاده کرد, که حضرت دارای دو نوع پنهان زیستی (غیبت صغری و کبری) است.


غیبت
حضرت در مواردی که صلاح بداند از دیدگان مردم پنهان است. البته با تصرفی که به قدرت الهی در دیدگان افراد می نماید, نه نامرئی کردن جسم خویش. و در مواردی که آن حضرت مصلحت بداند به صورت آشکار در جامعه حرکت می کند و مردم ایشان را می بینند, ولی نمی شناسند. [1]

امام موسی بن جعفر علیه السلام در باره آیه «ِوَ أَسْبَغَ عَلَیْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَ بَاطِنَةً»[2] فرمود: «نعمت ظاهر, امام آشکار  و نعمت باطن, امام غائب است که جسمش از دیدگان مردم پنهان است, گنجهای زمین برایش پدیدار می گردد و هر امر غیر ممکنی, ممکن, و هر راه دوری برایش نزدیک می شود». [3]

تفاوت بین زمان ظهور و غیبت فقط از جهت محرومیت مردم از درک حضور و مباشرت هدایت ظاهری و تصدی امور است. لکن با این وجود, در عصر غیبت نیز مردم از وجود امام بهره های برده که در ذیل به برخی از آنها اشاره خواهد شد.

1- رسیدن فیض الهی به انسان ها به خاطر وجود او است؛ زیرا آفرینش انسان ها بدون آفرینش پیامبر صلی الله علیه و آله و امام معنا و مفهومی ندارد.

2- هدایت های معنوی و باطنی امام به برخی از افراد شایسته همواره در طول تاریخ تجربه شده است.

اساسی ترین هدف امام هدایت انسان ها است. این هدایت در زمان حضور امام به صورت آشکارا صورت می گیرد. لکن غیبت امام هرگز این وظیفه مهم را ساقط نخواهد کرد. امام با تأثیر بر قلب های انسان های لایق آنچه را لازم است در جوامع انسانی القا می‌کند.

هدایت های معنوی و باطنی امام به برخی از افراد شایسته همواره در طول تاریخ تجربه شده است. اساسی ترین هدف امام هدایت انسان ها است. این هدایت در زمان حضور امام به صورت آشکارا صورت می گیرد. لکن غیبت امام هرگز این وظیفه مهم را ساقط نخواهد کرد. امام با تأثیر بر قلب های انسان های لایق آنچه را لازم است در جوامع انسانی القا می کند

3- نگه‌داشت دین از تحریف ها و بدعت ها:

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله  فرمود: «در هر نسلی از امت من, عادلی از اهل بیتم وجود دارد که دین را از تحریف غالیان و ادعاهای دروغ اهل باطل و تأویل جاهلان پاس می دارد».[4]

4- یاری دادن به کسانی که در حالت خاص به او متوسل می شوند.

در توقیع آن حضرت علیه‌السلام به شیخ مفید(ره) آمده است: «ما نظر خود را از شما بر نمی‌گیریم [که به حال خود وا بمانید] و فراموشتان نمی‌کنیم, اگر چنین بود, گرفتاری‌ها شما را از پای می‌انداخت و دشمنان, شما را از بین می‌بردند.»[5]

5- دعای آن حضرت در حق مومنان:

امام رضا علیه السلام به موسی بن سیار فرمود: «ای موسی بن سیار! مگر نمی دانی که بر ما امامان, اعمال شیعیانمان هر صبح و شام عرضه می شود, پس هر تقصیری که در اعمال آنها باشد, از خداوند متعال گذشتِ از آن را خواهیم خواست, و هر کار خوب و پیشرفت در برنامه های دینی باشد, از خداوند پاداش برای صاحب آن عمل خواهیم خواست».[6]

و نیز امیرالمو منین علیه السلام به زمیله فرمود: «ای زمیله! هیچ مومنی نیست که بیمار شود, مگر اینکه به مرض او مریض می شویم و اندوهگین نشود مومنی مگر اینکه به خاطر اندوه او اندوهگین گردیم و دعایی نکند, مگر اینکه برای او آمین گوییم و ساکت نماند مگر برایش دعا کنیم».[7]

امام موسی بن جعفر علیه السلام در باره ی آیه ی «ِوَ أَسْبَغَ عَلَیْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَ بَاطِنَةً» فرمود: «نعمت ظاهر, امام آشکار و نعمت باطن, امام غائب است که جسمش از دیدگان مردم پنهان است, گنجهای زمین برایش پدیدار می گردد و هر امر غیر ممکنی, ممکن, و هر راه دوری برایش نزدیک می شود»

6- ایجاد امیدواری در پیروان اهل بیت:

باور به زنده بودن پیشوا و امام مایه امیدواری پیروان آن امام است.

7- برطرف ساختن برخی از بدی ها و بلاها از یاران خاص خود.

نصر خادم گوید: بر صاحب الزمان عجل الله فرجه الشریف وارد شدم در حالی که در گهواره بود, پس به من فرمود: آیا مرا می‌شناسی؟ عرضه داشتم: آری, تو آقای من و فرزند سرورم هستی. فرمود: از این نپرسیدم. گفتم: برایم تفسیر فرمای. فرمود: «من خاتم اوصیا هستم, و تنها به وسیله ی من بلا از خانواده و شیعیانم دفع می شود.» [8]. [9]

 

پی نوشت:

1. ر.ک: سلیمیان, خدامراد, پرسمان مهدویت, قم: شباب الجنه, چاپ دوم, 1385ش, ص65-78

2. لقمان/20: «و نعمتهاى ظاهر و باطن خود را بر شما تمام كرده است»

3 . مجلسى، محمد باقر, بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار، بیروت, مۆسسة الوفاء، 1404ه, ج51, ص64

4. همان, ج23, ص30, ح46

5. واحد پژوهش انتشارات مسجد مقدس جمکران, آیین انتظار, قم, انتشارات مسجد مقدس صاحب الزمان (جمکران), چاپ دوم, 1384ش, ص38

6. مجلسى، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار،پیشین, ج49, صص 98-99, ح13

7. آیین انتظار, پیشین, ص58

8. راوندى، قطب الدین, الخرائج و الجرائح، قم : مۆسسه امام مهدى (عج) قم، 1409ق, ج1, ص458

9. ر.ک: سلیمیان, پرسمان مهدویت, پیشین, ص78-80


+ نوشته شده در  جمعه 25 بهمن1392ساعت 12:16  توسط حمیدرضا  |